သဘာ၀ရဲ႕ အဆုံးမဲ့ေပးဆပ္မႈကုိ တန္ဖုိးမထားမေလးစားရင္ အဆမတန္အခြင့္ေကာင္းယူၾကရင္ ဒီအလွတရား ေတြဟာ ပ်က္သုန္းအုန္းမွာပဲေလ။ ပ်က္စီးတဲ့သူက ပ်က္စီး တည္ေဆာက္မဲ့သူက တည္ေဆာက္ေပါ့။ သဘာ၀ရဲ႕ ေက်းဇူးတရားကုိ သိတဲ့ အဲ(လ)ဇီရာ(ဒ)ဘုိဖီယဲ ရဲ႕ သဘာ၀ကုိေက်းဇူးဆပ္ခဲ့တာေတြဟာ အခုဆုိ မ်က္၀ါထင္ထင္ ျမင္ေနရပါျပီ။ သစ္ေတာေလးကုိ လူတစ္ေယာက္တည္း လက္နွစ္ဘက္နဲ႔စုိက္ ခဲ့တာဆုိ ဘယ္သူမွ မယုံၾကသလုိ ဒါေတြကုိ သူစုိက္ထားတာလုိ႕လည္း ဘယ္သူကမွ မသိၾကပါဘူး။သူကုိ သာမန္သုိးထိန္း တစ္ေယာက္လုိသာ ျမင္ၾကတယ္။မသိတာလည္း တစ္မ်ဳိးေတာ့ေကာင္းတယ္ သူကုိထားျမစ္ ေ၀ဖန္မဲ့သူမရွိဘူးေပါ့။ တကယ္သိသြားလုိ႕ ထားျမစ္ေ၀ဖန္လည္း သူလုိလူကေတာ့ သူအလုပ္သူလုပ္ေနမွာပါပဲ။
၁၉၂၀ခုနွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္သူဆီေနာက္တၾကိမ္ ထပ္ေရာက္ခဲ့ျပန္တယ္။ သူတခါမွစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္ေနတာကုိ ကၽြန္ေတာ္မေတြ႔ဖူးေသးဖူး။ သူကုိလည္း ဘယ္အရာကမွ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ နုိင္ဘူးထင္တယ္။ သူသဘာ၀ကုိ ေက်းဇူးဆပ္ျပီး စိတ္နဲ႕ကုိယ္ကုိ ဆပ္ကပ္ထားသလုိပါပဲ။ အခက္အခဲေတြကုိ ကုိေက်ာ္လႊားရင္း [ Read More ]
Archive for the ‘novels’ Category
သူဟာေျမနိမ့္ပုိင္း ေဒသမွာ ေမြးျမဴေရးျခံတစ္ျခံပုိင္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီျခံဟာ သူရဲ႕ဘ၀ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာသားနဲ႔ မိန္းမဆုံးရႈံးသြားျပီးတဲ့ အခါမွာ လူသူကင္းမဲ့တဲ့ ဒီေနရာမွာ သူရဲ႕သုိးအုပ္နဲ႕ ေခြးေလးကုိေခၚျပီး ဆိတ္ျငိမ္စြာ ေနထုိင္လာခဲ့တယ္။ သူအျမင္အရ ဒီေဒသၾကီးဟာ သစ္ပင္ကင္းမဲ့မႈေၾကာင့္ ေသခါနီးျဖစ္ေနျပီ သူဆီမွာ ဒီေဒသၾကီး ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာေအာင္လုပ္ဖုိ႕ထက္ပုိျပီး အေရးၾကီးတဲ့ အလုပ္မရွိေတာ့ဘူး။ ငယ္ရြယ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္က အနာဂတ္ကုိစဥ္စားရင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တုိက္ရုိက္ပက္သတ္တဲ့ (သုိ႔) ကၽြန္ေတာ္တစ္ကုိယ္စာေပ်ာ္ရႊင္မႈ အတြက္ပဲစဥ္းစားတတ္တယ္။ သူကုိကၽြန္ေတာ္က ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၃၀ ေလာက္ဆုိရင္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ တစ္ေသာင္းဟာ အရမ္းကုိလွပေနမွာပဲ လုိ႔ေျပာမိတယ္။ သူက ဘုရားသခင္သာ သူကုိေနာက္ထပ္ အနွစ္ ၃၀ သာအသက္ရွင္ခြင့္ေပးမယ္ဆုိရင္ ေနာက္ထပ္အပင္ေပါင္းမ်ားစြာ စုိက္အုံးမယ္ အခုစုိက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ ၁သန္းဟာ ပင္လယ္ထဲ က်သြားတဲ့ ေရခ်ဳိတစ္စက္ေလာက္ပဲရွိမယ္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိတာကေတာ့ သူဟာ ေလာေလာလတ္လတ္ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ေတြ ရိတ္ထားၿပီး ၊ သူက်ယ္သီးေတြလည္း ခုိင္ၿမဲစြာတပ္ဆင္ထားပါတယ္။
သူအက်ႌကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ခ်ဳပ္ထားတာေၾကာင္ ့ခ်ဳပ္ရုိးေတြကုိ ေတာင္မျမင္ရပါဘူး။သူဟယ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စြတ္ျပဳတ္ေပးေသာက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့က သူ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ ေဆး တံေဆးတစ္ထုပ္ ကုိေပးတဲ့အခါမွာ သူက ေဆးတံ၊ေဆးလိပ္မေသာက္တတ္ဘူးလုိ႔ ေျပာပါတယ္။
သူနဲ႔ေခြး ကအနားမွာ ရွိေနၿပီး ၊သူ႔သခင္ကုိ အရမ္းဖက္လွဲတကင္း မလုပ္ေပမဲ့ လဲ ခင္မင္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ကၽြတ္ေတာ္ အဲဒီမွာ ပဲ ညအိပ္ဘုိ႔ သူကခ်က္ခ်င္းပဲသေဘာတူခဲ့ပါတယ္။
အနီးဆုံး ရြာ က အနည္းဆုံး ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေလွ်ာက္သြားရအုံးမယ္ ။ ဒီေဒသမွာ ရြာေတြ အလြန္နည္းပါးၿပီး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု အလွမ္းကြာေဝးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အရမ္းနွစ္သက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုပါ ၾကိဳက္လြန္း လုိ ၾကည္တာ ၇ခါေလာက္ရွိပါျပီ။ ကာတြန္းဇာတ္လမ္းေလးပါ အင္တာနက္မွာ ျပန္ရွာၾကည္မွပဲ ဒါ၀တၳဳကုိ ျပန္ရုိက္ထားတာမွန္း သိရ တယ္ဗ်ာ။ အေတာ္ေလးကုိ ေကာင္းျပီး စိတ္နွလုံးကုိ ေျပာင္းလဲေစပါတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကည္ရေတာ့ သုိးေဆာင္း အဆုိအမိန္႕တစ္ခုကုိ သြားအမွတ္ရမိတယ္။
Theactivist is not the man who say “the river is dirty.” The activist is the man who ” clean up the river.”ဆုိတာကုိ ေကာင္းေကာင္းၾကီးကုိ နားလည္သြားပါတယ္ဗ်ာ။ အရင္က ဟုိလူ မေကာင္းဘူး ဒီလူမေကာင္းဘူးလုိ ေအာ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္လုိအေကာင္ကုိ စိတ္ထား ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္နုိင္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ကားေလးပါ။ဇာတ္လမ္းက [ Read More ]
သူငယ္ခ်င္း ငါတို႔မွာဒီေလာက္ဆင္းရဲတာ သူတို႔အတြက္ ေပးစရာဘာမွမရွိပါ လားကြာ ….
ရွိပါတယ္ကြာ -
ငါတို႔ရဲ႕ အၿပံဳး၊ အကူအညီ၊ အခ်ိန္၊ အေတြးစိတ္ကူး၊ တြန္းအား
နားေထာင္ေပးျခင္း၊ အႀကံဥာဏ္၊ အကာအကြယ္၊ ေနရာ
သတင္း၊ လက္ခံႀကိဳဆိုျခင္၊ အားေပးမႈ၊ ကြၽမ္းက်င္မႈ၊ အေလးထားျခင္း၊ ခ်ီးမႊန္းဂုဏ္ယူျခင္း၊
ႏွစ္သိမ့္ေပးျခင္း၊လို လားမႈ ၿပီးေတာ့ ေက်းဇူးစကားေတြေပါ့။
ဟာ … သူငယ္ခ်င္း ငါဒီေလာက္ခ်မ္းသာမွန္ မသိခဲ့ပါလားကြာ။ ေက်းဇူးပဲ သူငယ္ခ်င္း …။
တစ္ခါတုန္းက ေမာင္ျဖဴနဲ႕ေမာင္မဲအမည္ရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ဟာ ကႏၱာရခရီး တစ္ခုကုိ အတူသြား ၾကတယ္။ လမ္းတစ္နရာမွာ နွစ္ေယာက္သားအျငင္းပြားျပီးရန္ျဖစ္ၾကေတာ့ ေမာင္မဲက ေမာင္ျဖဴပါးကုိ ရုိက္လုိက္သတဲ့။ ေမာင္ျဖဴက သူအရုိက္ခံခဲ့ရလုိ႕ နာၾကင္ေပမဲ့ စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာပဲ သဲေပၚမွာ စာတစ္ေၾကာင္းခ်ေရးလုိက္တယ္။ စာက “ဒီေန႕ငါ့အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းက ငါကုိပါးရုိက္တယ္”ေပါ့။
ေနာက္ခရီး ေရွ႕ဆက္ထြက္ၾကတယ္။ သူတုိ႕နွစ္ဦး အုိေအစစ္တစ္ခုကုိေရာက္ရင္ေတာ့ ေရခ်ဳီးၾကမယ္လုိ႕ သေဘာတူထားၾကတယ္။ အုိေအစစ္မေရာက္ မခ်င္းခရီးဆက္မယ္ ေရာက္မွားၾကမယ္ေပါ့။ အုိေအစစ္နားေရာက္ခါနီးမွာ ေမာင္ျဖဴက ခလုတ္တုိကျပီး အနီးမွာရွိတဲ့ ႏြံအုိင္ၾကီးထဲက်သြားတယ္။ ဆုံးဆုံးမျမဴပ္ခင္မွာပဲ ေမာင္မဲက ေမာင္ျဖဴကုိ ကယ္လုိက္နုိင္တယ္။ ေမာင္ျဖဴလြတ္ရာကြ်တ္ရာေရာက္ေတာ့ ေက်က္တုံးၾကီးတစ္ခုဆီ သြားျပီး သူတြင္ပါလာတဲ့ဓားနဲ႕ စာတစ္ေၾကာင္းထြင္းလုိက္တယ္။ “ေမာင္မဲက မေန႕ကငါ့မ်က္နွာကုိရုိက္ခဲ့ေသာ္လဲ ဒီေန႔ ငါအသက္ကုိကယ္လုိက္တယ္” ဆုိျပီးထြင္းထားလုိက္တယ္။
ေနာက္အေတာ္ၾကာမွာေတာ့ ကုိဦးက မသီတာကုိ ဖြင့္ေျပာလုိက္တယ္။အဲ ဒီလုိဖြင့္လုိက္တာကုိ မသီတာက ကုိဦးေျပာတဲ့ ရည္းစားစကားကုိ ရည္းစားစကားလုိ.မထင္ပဲ။သူကုိစာသင္ေန တယ္ထင္လုိ.တဲ။ ကုိဦးက အဲဒီလုိေၾကာင္တာ။ ေနာက္ဒီလုိ ဖြင့္ေျပာျဖစ္တာကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြေရွ႕မွာ ထုတ္ေျပာၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံးက မအံၾသၾကဘူး ဘာျဖစ္လုိ.လည္းဆုိေတာ့ က်ေနာ္က ပုလဲတုိ.ကုိ ၾကိဳေျပာထားတာ ကုိး။က်ေနာ္၊ကုိဦးနဲ့မသီတာတုိ.က ေဒသဖြံျဖဳိးေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနၾကေတာ့ ခဏခဏနယ္ထြက္ရတယ္။ ကုိဦးနဲ႕ က်ေနာ္အဖြဲ့အစည္းခ်င္း မတူေပမဲ့ တခ်ဳိ.ေနရာေတြမွာေတြရတယ္.။
ကုိဦးကုိမသီတာနဲ႕ဘယ္လုိ.အေျခအေနရွိလဲလုိ.ေမးတုိင္း “ငါဘက္ကဖိတ္စာ တစ္ျခမ္းရုိက္ျပီး သြားျပီ သူဘက္ ကေတာ့ ရဲတုိင္ထားတယ္” (ဒါမွမဟုတ္ရင္) “ငါကေတာ့ ကေလးေတာင္ရေနျပီ သူကေတာ ့အခုထိ သူငယ္ခ်င္းပဲတဲ့” ငါကတစ္ဖတ္သတ္ၾကီးပါကြာလုိ. ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေျပာတတ္တယ္။ မသီတာ ကုိေမးတဲ့အခါမွေတာ့ သူငယ္ခ်င္းပဲေလ ဘာျဖစ္လုိ.လဲတဲ့။က်ေနာ္ကလည္း သူတုိ.နွစ္ဦး ၾကာရင္ေတာ့ နွစ္ေယာက္နွင့္ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ခ်စ္ၾကမွာပဲ လုိ.ထင္ခဲ့မိတယ္။
က်ေနာ္ေလ ဒီအေၾကာင္းေတြ ေမ့ထားေပမဲ့ ေမ့မရဘူး။ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ က်ေနာ္တုိ.သူငယ္ခ်င္း ၅ေယာက္ ထဲက သူတုိ.နွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေျပာျပခ်င္လုိက္တာဗ်ာ။
က်ေနာ္မွာ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း ၄ေယာက္ရွိတယ္။က်ေနာ္ပါ ပါရင္ ငါးေယာက္ေပါ့။က်ေနာ္တုိ.ေတြ အားလုံးေက်ာင္းအသီးသီးဆီက ဘြဲ႕ရျပီးထုံးစံအတုိင္း သင္တန္းေတြ လိမ့္တတ္ရတဲ့ အခါသူတုိ.ကုိေတြတာေပါ့ ဗ်ာ။ သုံးလအတြင္းမွာပဲ က်ေနာ္တုိ.ေတြတကယ္ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္လုိ ခင္သြားၾကတယ္။
က်ေနာ္ သူတုိ.ေတြထဲမွာစဦးဆုံး စခင္တာ ကုိဦးဗ်။ အဓိကေျပာခ်င္တာလည္း သူအေၾကာင္းပဲ အခုေတာ့ သူေလာကထဲမွာ မရွိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီပုိ.ေလးကုိစတင္တာပါ။ ကုိဦးက က်ေနာ္ထက္ တစ္နွစ္ငယ္တယ္ ဒါေပမယ္ေလးစားသမႈနဲ႕ ကုိဦးလုိ.ေခၚတာေပါ့။ ဒီေကာင္က အကုန္သိအကုန္တတ္တယ္။ ဒါေပမယ္ ဘာကုိမွ ေသေသခ်ာခ်ာမလုပ္ဘူးလုိ. က်ေနာ္တုိ. အတန္းေဖာ္အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္က ေျပာဖူး တယ္။ သူတကယ္လည္းေတာ္ပါတယ္ သင္တန္းက အဆုိင္းမန္႕ေတြကုိ က်ေနာ္တုိ. အတြက္ သူတစ္ေယာက္ပဲ ဒုိင္ခံေရးေပးရတာ။သူက သူငယ္ခ်င္းေတြ [ Read More ]
